rel="SHORTCUT ICON">
وبلاگ icon
X
تبلیغات
رایتل

ستارگان دروغ و خیانت

   

پشت پرده گردانندگان فرقه های مذهبی،گروه های سیاسی- اجتماعی


تورات و انجیل؛ از وحی منزل الهی و هدایتگر تا انسان نوشته ضلالت 


قرآن؛ تنها راهنمای هدایت،سعادت و تنها کتاب معتبر آسمانی حال حاضر 


فرهنگ و تمدن ایران: دروغ های باستان شناسان و مورخان خارجی


فرهنگ و تمدن بشری ؛ بازیچه ی دست مثلا روشنفکران بین المللی 


هویت ایرانی؛ تمسخر هویت هموطنان توسط بی وطنان بی هویت 


پوریم؛پاشنه آشیل توطئه های جهانی، شاه کلید سوالات بی پاسخ انسانی 


سیاست، حربه پشت پرده مزدوران خبیث برای دکوربندی دموکراتیک تبلیغی 


مسایل متفرقه تاریخ و فرهنگ و ادب و سیاست ایران و مذاهب و ادیان   به همراه مطالب خاص تازه واردان و نخستین بازدید کنندگان

 


______________________________________________________________


   اسلام و شمشیر   ترکی و فارسی   قلم و نگارش کتیبه بیستون   حمله اعراب  آنوسی خاخام  دانشگاه شیکاگو

______________________________________________________________



نامه تند دختر جهود به اکبر عبدی، بازیگر و کمدین سینمای ایران به خاطر به کاربردن لغت جود/جیود/جهود در اشاره به جهودان و جهود مطرب


جمعه 21 تیر 1392 ساعت 11:51 ب.ظ
نامه تند دختر یهودی به اکبر‌عبدی

http://ghanoononline.ir/News/Item/78804/22/78804.html
پاسخ:
جهودان این موسیقی ملی را ساخته اند نه نگهداری کرده اند.  
 
 
 
 
 
آمون : این سایت قانون از کجا خبر گردآوری می کند! معلوم است که سایت جهودان است. این جهودان هم که از اسم خودشان بدشان می آید! انگار به من بگویند مسلمان! خوب خجالت می کشید اگر، جهود نباشید! این هم مزخرفات این دخترک روان پریش دوزخ نشین که تعدادی آنوسی را نام می برد و نشان می دهد که عرصه مطربی و دلقک بازی کردن، تا چه برای جهودان، مطلوب و محبوب است و شغل شریفشان، لودگی است!! :  
 
نامه تند دختر یهودی به اکبر‌عبدی
هنرمند به همه تعلق دارد، مرز نمی شناسد. او نقش مهمی در جامعه بازی می کند. نمی گویم وظیفه ی هنرمند روشنگری است اما فرهنگ ساز بودن هنرمندان، بخصوص بازیگران را در یک جامعه نمی توان کتمان کرد و به همین دلیل، آنها انتظاراتی را با خود به همراه می آورند قانون- به گزارش پارسینه، الهام یعقوبیان، دختر کلیمی ایرانی در وبلاگ شخصی اش نامه ای سرگشاده به اکبر عبدی بازیگر نوشت. متن این نامه بدین شرح است:
اقای اکبر عبدی
شما یک هنرمندی. هنرمندی که حد اقل برای هم نسل های من در دوران جنگ و دلهره، با نقش آفرینی در نمایش های تلویزیونی برای کودکان و نوجوانان خاطرات شیرین ساختی و به دلهای ماتم زده ی هم میهنانت لبخند هدیه دادی .
شما را از "محله ی برو بیا” شناختیم، با "باز مدرسه ام دیر شد” دنبالتان کردیم تا به "آدم برفی” رسیدیم . همان فیلمی که در صف دیدن آن، از عوامل چماق به دست ده نمکی کتک خوردیم. باز آمدیم تا شما را با بازی در "اخراجی ها”یی پیدا کردیم .که دست ساخت همان ده نمکی بود. بی پرده بگویم، شما را با تمام چرخش هایتان پی گرفتیم.
آقای عبدی،
هنرمند به همه تعلق دارد، مرز نمی شناسد. او نقش مهمی در جامعه بازی می کند. نمی گویم وظیفه ی هنرمند روشنگری است اما فرهنگ ساز بودن هنرمندان، بخصوص بازیگران را در یک جامعه نمی توان کتمان کرد و به همین دلیل، آنها انتظاراتی را با خود به همراه می آورند
شما اخیرا در مراسم تجلیل از فرهیختگان و هنرمندان در تالار "وحدت” در میان صحبت هایتان  با استفاده از واژه ی تحقیر آمیز "جود” (جهود)  به جمعیتی از هم میهنانتان آگاهانه یا نا آگاهنه توهین کردید و خاطر بسیاری را آزردید.
می خواستم از شما بپرسم، آیا می دانید فیلم "ای ایران” که شما به خاطر نقش آفرینی در آن خود را لایق سیمرغ بلورین می دانستی ساخته ی یکی از همان هایست که شما با لحن تحقیر آمیز خطابشان کردید؟  آیا خبر دارید فیلم های "اجاره نشین ها” ، از پرفروشترین فیلم های دهه نخست بعد از انقلاب و فیلم "هنرپیشه” از دیگر فیلم های شما از ساخته های همو، "هارون یشایایی” است؟
شما که هنرمندی و احتمالا هنردوست، تا به حال نام مرتضی خان نی داوود،  یونس دردشتی، سلیمان روح افزا، موسی خان کاشی را شنیده اید؟ کسانی که در زنده نگاه داشتن موسیقی اصیل ایرانی نقش مهمی داشتند. نام مشفق همدانی را چه طور؟ می دانستید که آنها هم یهودی اند؟
جناب عبدی، یک عمرهنرمندانه بازی کردید، دمی هم هنرمندانه زندگی کن!



نظرات (0)
نام :
ایمیل : [پنهان میماند]
وب/وبلاگ :
تحلیل آمار سایت و وبلاگ