rel="SHORTCUT ICON">
وبلاگ icon
X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

ستارگان دروغ و خیانت

   

پشت پرده گردانندگان فرقه های مذهبی،گروه های سیاسی- اجتماعی


تورات و انجیل؛ از وحی منزل الهی و هدایتگر تا انسان نوشته ضلالت 


قرآن؛ تنها راهنمای هدایت،سعادت و تنها کتاب معتبر آسمانی حال حاضر 


فرهنگ و تمدن ایران: دروغ های باستان شناسان و مورخان خارجی


فرهنگ و تمدن بشری ؛ بازیچه ی دست مثلا روشنفکران بین المللی 


هویت ایرانی؛ تمسخر هویت هموطنان توسط بی وطنان بی هویت 


پوریم؛پاشنه آشیل توطئه های جهانی، شاه کلید سوالات بی پاسخ انسانی 


سیاست، حربه پشت پرده مزدوران خبیث برای دکوربندی دموکراتیک تبلیغی 


مسایل متفرقه تاریخ و فرهنگ و ادب و سیاست ایران و مذاهب و ادیان   به همراه مطالب خاص تازه واردان و نخستین بازدید کنندگان

 


______________________________________________________________


   اسلام و شمشیر   ترکی و فارسی   قلم و نگارش کتیبه بیستون   حمله اعراب  آنوسی خاخام  دانشگاه شیکاگو

______________________________________________________________


الاسلام و السیف 15

 

الاسلام و السیف 15

1389/08/25 الساعه 01:02 ب.ظ

وَجَاوَزْنَا بِبَنِی إِسْرَائِیلَ الْبَحْرَ فَأَتَوْا عَلَىٰ قَوْمٍ یَعْکُفُونَ عَلَىٰ أَصْنَامٍ لَّهُمْ ۚ قَالُوا یَا مُوسَى اجْعَل لَّنَا إِلَٰهًا کَمَا لَهُمْ آلِهَةٌ ۚ قَالَ إِنَّکُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ ﴿١٣٨﴾(الاعراف)

مع هذه الآیة التی تذکر مواصفة بنی اسرائیل عن لسان النبی موسی باقصر وافصح واصرح شکل، ادخل الی مدخل بما انه من المواضیع القرآنیة الهامة للحوار بین الادیان، لکن مع الاسف والاستغراب لم اری احدا یقصد الدخول الی هذه المواضیع.

ذکرت سابقا ان الله رفض مرات عدیدة واحیانا بشدة انتساب الیهود والنصاری بابراهیم واسحاق واسماعیل ویعقوب واولادهم وذریتهم. تکررت الآیات الالهیة وصرحت بهذه القضیة وهی فصیحة الی حد لایمکن الشک والاشتباه فیها. وفی هذا المجال هناک حوار صریح فی آیة 120 -136 من سورة البقرة فیه یفصل النبی ابراهیم واسحاق واسماعیل ویعقوب واولادهم واحفادهم وذریتهم عن النصاری والیهود. لکن التوراة بالحاح تام یعرف الیهودیة دین ابراهیم ویعقوب واسحاق وتراثهم! وبما ان القوم الذی حماه الله فی مصر کان یسمی بنی اسرائیل فاذن الربانیون المزورین، لکی یعرفوا ان اسرائیل ویعقوب شی واحد، وبالتمسک بمعنی کلمة  اسرائیل الذی فی العبریة یعنی "المنتصر علی الله" صنعوا قصة تکفیریة لکی یعتبروا اسرائیل ویعقوب شخص واحد حتی من خلال هذه یخلصوا انفسهم من اللاهویة الاساسیة والالهیة.

"بقی یعقوب وحیدا وکان رجلا یماطله، حتی مطلع الفجر. وبما رأی ان یعقوب لم یغلبه لمس فخده وانحصر فخده فی المماطلة مع یعقوب، فقال فکنی، فان الفجر فلق، قال: لم اترکک حتی تعطینی البرکة فقال ما اسمک، قال یعقوب. قال انک لم تسمی یعقوب بعد هذا، بل تسمی اسرائیل، لانک جاهدت مع الله ومع الانسان وغلبته، سئل یعقوب: اعلمنی باسمک: قال لماذا تسئل عن اسمی؟ واعطاه البرکة هناک. وسمی یعقوب ذلک المکان فنئیل وقال لانی رأیت الله وقابلته وافلحت" (عهد عتیق، الظهور ، فصل 32، آیات 25-31)

هذه الکلمات الوثنیة غیر لائقة بیعقوب وبالله، وللاسف انها واجهت بقبول وتأیید من قبل المترجمین والمفسرین القرآن العظیم. و دون استثناء یعتبروا ای اشارة الی اسرائیل فی القرآن الفصیح اشارة الی یعقوب، علی هذا النحو تجاهلهم لآیات القرآن وقبول اساطیر التوراة وخاصة الاساطیر الوثنیة ببماطلة یعقوب ومحادثته مع الله وتسمیته الالهیة یعتبروها علم ومعرفة قرآنیة!

"یعقوب: ابن اسحاق ابن ابراهیم الخلیل وملقب باسرائیل، هذا الاسم لیس عربیا من جذر عقب بل هو اسم عبری. اولاد اسرائیل هم عبریین والیهود، یسموا بنی اسرائیل. بنی اسرائیل هم الاسباط الاثنی عشر، الذی هما ذریة اثنی عشر ولد یعقوب ولهذا یعقوب هو جد بنی اسرائیل" (!!!؟) (بهاء الدین خرمشاهی، موسوعة قرآن، ذیل عبارة یعقوب)

لاحظوا ان هذا الباحث القرآنی کیف یعادی آیات القرآن الصریحة فی رفض انتساب الیهود والنصاری وکیف علی الرغم من کلام الله المکرر یبلغ ان الاسباط الاثنی عشر الیهود هم ذریة یعقوب جد بنی اسرائیل! کیف یمکن ان باحثا لقرآن الکریم لم هذه المصحف ولم یکن واقف عن احکامه الصریحة حتی یذکر فی هذه الحالات انه یزعم هذا علی اساس التوراة و لیس القرآن!!! ولم یوقف عربته بالبحث فی القران هنا ویجول فی ترجمة قرآنه لاسیما آیات 93 سورة آل عمران و58 سورة مریم یضع أمام اسم اسرائیل (= یعقوب) !!!

یبدو ان هؤلاء المترجمین بتساهل وخلط ومزج المعلومات التی یقدمها التوراة وما یذکره الله فی القرآن لم یعرفوا ان القرآن الفصیح ینادی مرات عدیدة وفی ایات متکررة و یسمی النبی یعقوب باسمه ولم نجد فی القرآن الفخیم دلالة تؤید اساطیر التوراة حول یعقوب، یثیر الاستغراب والاستفهام کثیراً ان لماذا الکثیر من مترجمین القرآن یفکروا توراتیا فی موضوع تکرار اسم اسرائیل فی ذلک الکتاب الکامل، ولماذا یکتب مترجم مخضرم مثل السید آیتی ایضا فی عنوان سورة اسراء :" سورة بنی اسرائیل، ابناء یعقوب"؟!!! وفی مواقع اخری یکرر ویؤید هذا الاستنتاج باشکال مختلفة؟!

قُلْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنزِلَ عَلَیْنَا وَمَا أُنزِلَ عَلَىٰ إِبْرَاهِیمَ وَإِسْمَاعِیلَ وَإِسْحَاقَ وَیَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِیَ مُوسَىٰ وَعِیسَىٰ وَالنَّبِیُّونَ مِن رَّبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَیْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ﴿٨٤﴾(آل عمران)

علی هذا النحو ینادی الله یعقوب بین الانبیاء والمختارین الالهیین باسمه و یکرر هذا الخطاب فی کل القرآن المکرم. اسئل مع هذه المحکمات ان یعقوب فی کل نص القرآن یسمی باسمه وینادی به، فکیف ومن ای طریق تمکنوا من نقل معلومات التوراة الی القرآن ویخرجوها معهم؟! لکن الان لیس وقت المناسب لطرح هذا الئسلة . ان لم نقبل ولم نستطیع ان نقبل ان فی القرآن المبین، یعتبر یعقوب نفس اسرائیل کما فی التوراة، یجب ان نبحث عن معنی اسرائیل فیه، لان دون الاشراف علی مکانة وهویة اسم القوم الذی یحمیه الله فی مصر، لا نستطیع ان ندخل فی اساس الیهودیة الحاضرة وغنی عن القول ان النص الوحید الذی نقبله ونعتمد علیه فی هذا الحوار بین الادیان الالهیة لاسباب عدیدة هو القرآن المجید فحسب کما فی السابق!

إِنَّا أَوْحَیْنَا إِلَیْکَ کَمَا أَوْحَیْنَا إِلَىٰ نُوحٍ وَالنَّبِیِّینَ مِن بَعْدِهِ ۚ وَأَوْحَیْنَا إِلَىٰ إِبْرَاهِیمَ وَإِسْمَاعِیلَ وَإِسْحَاقَ وَیَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَعِیسَىٰ وَأَیُّوبَ وَیُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَیْمَانَ ۚ وَآتَیْنَا دَاوُودَ زَبُورًا ﴿١٦٣﴾(النساء)

وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَیَعْقُوبَ ۚ کُلًّا هَدَیْنَا ۚ وَنُوحًا هَدَیْنَا مِن قَبْلُ ۖ وَمِن ذُرِّیَّتِهِ دَاوُودَ وَسُلَیْمَانَ وَأَیُّوبَ وَیُوسُفَ وَمُوسَىٰ وَهَارُونَ ۚ وَکَذَٰلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ ﴿٨٤﴾ وَزَکَرِیَّا وَیَحْیَىٰ وَعِیسَىٰ وَإِلْیَاسَ ۖ کُلٌّ مِّنَ الصَّالِحِینَ ﴿٨٥﴾ وَإِسْمَاعِیلَ وَالْیَسَعَ وَیُونُسَ وَلُوطًا ۚ وَکُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعَالَمِینَ ﴿٨٦﴾(الانعام)

بما ان فی هذه الآیات ذکرت قائمة من اسماء ابرز الرسل الالهیة من نوح الی داود وعیسی، وفی آیات اخری ذکروا ایضا اسماء یونس وذوالکفل وذوالنون، لکن لم نری بین هذه الاسماء اسم اسرائیل، و یجب ان تعلموا ان القرآن الکریم سوی الاستثنائا غامضا لم یسمی نبیا باسم اسرائیل وساذکره تالیا، لکن الان اغتنم الفرصة والتفت الی زبور داود والذی هو اسم جمع واقول فی البدایة انه لانستطیع بالیقین ان نصنف هذا الکتاب بانه کتاب الهی، لان ادراج الکتاب علی زبور فی القرآن لم یکن ادراج موسع، بل ان الله فی مرات عدیدة ومن جملتها فی اعطاء الکوثر الی النبی عالی الشأن، استخدم مصطلحات اظنها مثل العشرات المصطلحات الاخری کما مر ذکرها هی مصطلحات من قاموس سماوی. نواجه فی کتاب الله ثلاثة اشارات الی الزبور فی الآیة الفوق، فی آیة 55 من سورة اسراء، التی تضمن درجات فضل الانبیاء وفخامتهم علی بعض عند الله، وفیها داود یعتبر الاعلی بسبب استلامه الزبور، واخیرا فی آیة 10 من سورة الانبیاء والتی تشتمل علی تأکید من الله علی توریث الارض الی الصالحین.

وَلَقَدْ کَتَبْنَا فِی الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُهَا عِبَادِیَ الصَّالِحُونَ ﴿١٠٥﴾(الانبیاء)

یتکرر مصطلح الذکر فی القرآن المبارک والمتین اکثر من 250 مرة وهی تعنی ذکر الله والانذار والالتفات الی امر خاص و الاشارة الی التعالیم الالهیة لکن بالاستثناء فی هذه الآیة وبحیرة بوسعة السماء نری ان کل المترجمین اتخذوا معنی کلمة الذکر بالتوراة، حتی یعتبروا الزبور مکمل لذلک الکتاب!!! فی حین ان الله لم یستخدم کلمة الکتاب قبل الزبور، کما استخدمها للتوراة والانجیل والقرآن وکما ذکرت سابقا لا زلنا لم نستطیع ان نجد معنی کاملا للکتاب والکتابة فی القرآن الکریم بدقة و یقین، بل لم نعرف ماذا یقصد الله بمصطلح الزبور کما ان فی هذه الآیة لم تعنی "کتبنا" بمعنی الکتابة بوضوح، لکن حتی و ان افترضنا معنی کتبنا بالکتابة، لم تکن تحمل علی هذا الزعم ان نعتبر الذکر هو التوراة، اذن هذا التسلسل المسامح ابتدء من این وبای هدف الذی لازالوا یترجموا کلمة الذکر فی الایة بانها التوراة؟!!! حین نصل الی التوراة فی المکتوبات المنتسبة الی داود، نری ان من جمع 150 مزامیر، یعتبر 67 انشودة ودعاء ومزمور من داود. المجموعة التی لا یمکن تعیین تاریخ تدوینها، لانها تشتمل علی مواضیع متنوعة من فترات تاریخیة مختلفة حول قوم الیهود، فعلی سبیل المثال انتبهوا الی انشودة المنفیین فی خصوص اسارة الیهود فی بابل، الذی تعتبر نخبة من حیث غناء البیان وتصویر التاریخ:

" جلسنا جنب انهار بابل وبکینا لما ذکرنا الصهیون. علقنا برابطنا علی اشجار الصفصاف علی ضفاف النهر لان مؤسرینا وناهبینا طلبوا منا اغانی: "اقرأوا لنا احد اناشید الصهیون" ! کیف نقرأ اناشید الله فی ارض الاجانب؟ نستنی عینی ان نسیتک یا اورشلیم، یلصق لسانی علی ذقنی ان لم یذکرک، ستدمری یا فتاة بابل، هنیال من یعاقبک بما عملتیه بنا، هنیال من یاخذ اطفالک ویهشمهم علی الصخور" (مزامیر، انشودة المنفیین)

هاتین الجملتین الاخیرتین تشهد ان هذه الانشودة یهودیة، و من الطبیعی ان لایعتبرها التوراة انشودة داود بسبب مضمونها و زمانها. لکن الادعیة والاناشید و المزامیر المنتسبة الی داود، حتی فی موضوع الحرب کما نقرأ فی انشودة المستعان، تتمتع بغناءها اللغوی و سلاسة و لطافة البیان  و ایضا العنف فی التعامل من هذا الاسلوب.

" یا الله، انا باسل، انشد واغنی، ایها العود والبربط، افیقوا معی وقت السحر، یا الله، تعالی جلالک علی السموات و الارض! ان الله قرر فی قدوسه، فافرح، امزق شکیم واتجاوز وادی الصمت، ستصبح جلعاد ومنسی ملکی، افرا رأسی وموآب مغسلتی، سارمی نعلینی علی أدوم واحکم علی فلسطین، من یأخذنی الی ادوم وحصین، سواک یا الله، الذی ترکتنی ولم ترافقنی فی معسکراتی؟ ساعدنی فی الحرب، حیث یبطل امداد البشر" (مزامیر، انشودة المستعان)

نری فی هذه الانشودة توسل داود الی رب الیهود، لامتلاک واحتلال الاراضی الاخرین، کما ان نقرأ السب والشتم الخاص بقوم الیهود فی انشودة اخری من مزامیر داود:

"لاتصمت یا رب تسبیحی، لأنهم یحدثونی بحقد ومخادعة وکذب ویحاربونی بدل المحبة لی ویحتالون ردا علی دعائی، سلط علیهم رجلا شریرا واخرجه من محکمة المخطئین، قصر عمره، واعطی مقامه لآخر، یتم اولاده ورمل زوجته، حتی یتسولوا ویبحثوا عن الطعام فی الاطلال. ینهب الدائن امواله، ولم یروا یتاماه رأفة. لایغفر الله ذنوب والدیه، تدور اللعنة علی جسمه مثل الجبة ومثل الماء فی بطنه ومثل السمن فی عظمه. لکن ایها الیهوة ارحمنی برحمتک، انا فقیر، ارحل مثل الظلال علی الارض واطرد مثل الجراد"...

هل یتیسر ان نعتبر هذه الدلالة الواضحة لثقافة العنف والغضب والقسوة والسب والشتم للیهود، الذی کلها بیان ما ینویه داود، کزبور الذی فوضه الله فی القرآن السلیم والمتین الی داود، وان کانت هذه المزامیر، لم تکن تکملة لشیء فکیف ولماذا یترجموا الذکر فی القرآن کانه التوراة؟!! اعود الی معرفة اسرائیل فی اشارات القرآن العظیم. لربما یتبین اخیرا ان هذا القوم الذی هداهم الله خارج مصر، کانوا یتابعون ای مذهبا، و کانوا یعبدوا ای رب قبل نزول التوراة و الاوامر العشرة، وبما انهم فی کل الخطابات سموا بنی اسرائیل، فمن هو اسرائیل فی القرآن الکریم وما هو مقامه عند الله؟

یَا بَنِی إِسْرَائِیلَ قَدْ أَنجَیْنَاکُم مِّنْ عَدُوِّکُمْ وَوَاعَدْنَاکُمْ جَانِبَ الطُّورِ الْأَیْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَیْکُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَىٰ ﴿٨٠﴾ کُلُوا مِن طَیِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاکُمْ وَلَا تَطْغَوْا فِیهِ فَیَحِلَّ عَلَیْکُمْ غَضَبِی ۖ وَمَن یَحْلِلْ عَلَیْهِ غَضَبِی فَقَدْ هَوَىٰ ﴿٨١﴾(طه)

یخاطب الله فی هذه الآیة ذلک القوم الذی ترافقه التذکرة و التحذیر من البدایة، نقرأه باسم بنی اسرائیل. هنا ایضا کما وضحنا سابقا، نتعرف علی عدة مصطلحات من القاموس السماوی: " الطور" ، "طور الایمن" ، "المن" ، "السلوی" . ربما یتسائل البعض ما الحاجة من هذه المراجعات متکررة الی مصطلحات القرآن والی ماذا تهدف؟. اقل حصیلة لها اثبات هذا الامر ان القرآن کتاب الهی وسماوی.

حَقِیقٌ عَلَى أَنْ لا أَقُولَ عَلَى اللَّهِ إِلا الْحَقَّ قَدْ جِئْتُکُمْ بِبَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ فَأَرْسِلْ مَعِیَ بَنِی إِسْرَائِیلَ (١٠٥)اعراف

فی هذه الآیات ایضا یسمی موسی القوم الذی ارسل لخلاصهم ببنی اسرائیل، ویدعوا فرعون علی اساس ما یامر به الله ان یفوض امر ذلک القوم الی موسی.

وَلَمَّا وَقَعَ عَلَیْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوا یَا مُوسَى ادْعُ لَنَا رَبَّکَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَکَ لَئِنْ کَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَکَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَکَ بَنِی إِسْرَائِیلَ (١٣٤)اعراف

وهذه معرفة فرعون من ذلک القوم وایضا باسم بنی اسرائیل. الان فی السلسلة الدوارة فی موضوع معرفة اسرائیل، ای الشخص الذی اصبحوا الیهود ینتسبوا الی اسمه فیما بعد، ندور فیها ومانعرفه من اسرائیل هو الذی الیهود یعرفه  کانه یعقوب، والقرآن القویم یؤکد علی رفض هذه المعرفة، والی حد ما سمحت معلوماتی لم اعرف احدا بحث عن معرفة اسرائیل، واثار دهشتی حین قرأت فی نص ضخم ذومجلیدن لکن وهن وهزیل فی مشترکات القرآن والکتاب المقدس من السیدة دنیز ماسون ومنتشر باللغة الفارسیة، بما ان کان جزء کبیر من الکتاب فی مجال المعرفة الانبیاء قبل الاسلام، لکن لم یعد اسرائیل فی ذلک الکتاب من ضمن الانبیاء، بل حتی لم نری اسمه فی ذلک الجزء من الکتاب!!

 

 






Previous

List

Next




 

 

نظرات (0)
نام :
ایمیل : [پنهان میماند]
وب/وبلاگ :
تحلیل آمار سایت و وبلاگ