rel="SHORTCUT ICON">
وبلاگ icon
X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

ستارگان دروغ و خیانت

   

پشت پرده گردانندگان فرقه های مذهبی،گروه های سیاسی- اجتماعی


تورات و انجیل؛ از وحی منزل الهی و هدایتگر تا انسان نوشته ضلالت 


قرآن؛ تنها راهنمای هدایت،سعادت و تنها کتاب معتبر آسمانی حال حاضر 


فرهنگ و تمدن ایران: دروغ های باستان شناسان و مورخان خارجی


فرهنگ و تمدن بشری ؛ بازیچه ی دست مثلا روشنفکران بین المللی 


هویت ایرانی؛ تمسخر هویت هموطنان توسط بی وطنان بی هویت 


پوریم؛پاشنه آشیل توطئه های جهانی، شاه کلید سوالات بی پاسخ انسانی 


سیاست، حربه پشت پرده مزدوران خبیث برای دکوربندی دموکراتیک تبلیغی 


مسایل متفرقه تاریخ و فرهنگ و ادب و سیاست ایران و مذاهب و ادیان   به همراه مطالب خاص تازه واردان و نخستین بازدید کنندگان

 


______________________________________________________________


   اسلام و شمشیر   ترکی و فارسی   قلم و نگارش کتیبه بیستون   حمله اعراب  آنوسی خاخام  دانشگاه شیکاگو

______________________________________________________________


الاسلام و السیف 29

 

الاسلام و السیف 29

1389/08/25 الساعه 01:41 ب.ظ

قبل الدخول الی موضوع الاخر التی هی مقدمة للخوض فی الموضوع الرئیسی، و هو الاسلام والسیف، اری من الضروری ان أبین النتیجة المتبقیة من الموضوع السابق ای تعامل القرآن مع الکفار. الآیات الالهیة فی تشریح المکانة الاجتماعیة والاقتصادیة والثقافیة للکفار تبین ان النبی الکریم لم یکن یعتبرهم اعداءه الایدیولوجیین، والله ایضا نهایة الامر وکل حسابهم الی یوم الجزاء. الیوم لا نستطیع ان نعتبر الکفار اعداء الاولی وایدولوجیین للمسلمین، أومتخذین موقف امام الادیان الالهیة، الیوم تعیش سلسلة من الجماعات غیرالمؤمنة ولم تعرف الأوامر السماویة فی اقالیم شاسعة من الارض وبعدد کثیر مثل البوذیین والکونفوسیوسیین و جماعات فی کوریا والیابان والصین وافریقیا و الهنود الحمر فی امیرکا الشمالیة والجنوبیة وفی غابات کندا او بین الاسکیمو والقبائل البدویة والحصیرة بین تایغا والصحاری والمرتفعات ولم تعرف هذه الجماعات ای من الأدیان الالهیة، عینوا واجب ایمانهم واخلاقهم بسلسلة من الاعمال وافعال غریبة ومعقدة و قبل اکثرهم صحة اخلاقیات تعتمد علی التقالید، و فی الاستقرار والاحترام ومراعاة تام لاصول المعایشة، یتعایشوا مع تابعین المعتقدات الاخری ومع اتباع الادیان الالهیة دون ای طغیان وجشاعة.

هؤلاء الکفار لم یشنوا حروبا مع المعتقدین البعیدین والقریبین من ای طیف و ارض کانوا ولم تندلع بینهم حروب دینیة وصلیبیة وایذاءات الکنیسة والدیر. کفار الیوم لم ینشروا علی الارض فسادا ومجازرا ولم یفکروا بنهب الاخرین من خلال ارسال الصواریخ والقنابل والجنود. یشهد تاریخ الالفیة الاخیرة وخاصة ال 500 عام الاخیرة ان ألد الخصام واعداء الله وابرز العاصین والمثیرین الشغب فی الاستقرار والهدوء البشری هم اصحاب الکنیسة والدیر الذی یطلقوا بصمة الهیة علی سفاکتهم ومطاعمهم وباسم الصلیب ونجم داود وتحت ظلها یحاولوا ان یخرجوا اهل کل الارض من المسلمین وغیرهم من هویتهم وممتلکاتهم الدینیة والتقلیدیة حتی یتسهل نهب ممتلکاتهم، وان استطاعوا ان یدعوا الجمیع الی تناول الخبز والماء ویسموهم ربانیین وکما یبین الموضوع المقادم ان اعداء البشر الرئیسیین وخاصة المسلمین هم اهل الکتاب من النصاری والیهود.

والان ادخل الی مسار یسلط الضوء علی سیر تحول العلاقات بین النبی واهل الکتاب وافتح سرا یزیل فیه کثیر من الاوهام حول تاریخ بدایة الاسلام ومن ضمنها استخدام سیف من قبل المسلمین ضد اهل الکتاب او الیهود والنصاری فی فترة حیاة النبی وتبین ان دور الحوار والتعامل الذی طووه مع اهل الکتاب هو المسیر نفسه بین النبی والکفار. بهذا الاختلاف ان هنا اعداء النبی والمسلمین هم اهل الکتاب ولم یتعاملوا مثل الکفار تعاملا فظا وغیرناضجا، عداوتهم من لون آخر، لم یعتبرهم مخطئین جهلاء، یغضب علیهم واخیرا یکف بعداوتهم والتجنب منهم.

قُلْ أَتُحَاجُّونَنَا فِی اللَّهِ وَهُوَ رَبُّنَا وَرَبُّکُمْ وَلَنَا أَعْمَالُنَا وَلَکُمْ أَعْمَالُکُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَ ﴿١٣٩﴾(البقره)

فَلِذَٰلِکَ فَادْعُ ۖ وَاسْتَقِمْ کَمَا أُمِرْتَ ۖ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ ۖ وَقُلْ آمَنتُ بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ مِن کِتَابٍ ۖ وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَیْنَکُمُ ۖ اللَّهُ رَبُّنَا وَرَبُّکُمْ ۖ لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَکُمْ أَعْمَالُکُمْ ۖ لَا حُجَّةَ بَیْنَنَا وَبَیْنَکُمُ ۖ اللَّهُ یَجْمَعُ بَیْنَنَا ۖ وَإِلَیْهِ الْمَصِیرُ ﴿١٥﴾(الشوری)

مضامین هذه الآیات حول اهل الکتاب متناغمة ومتشابهة بماجاء فی سورة الکافرون حول الکفار! لم یتعین بدایة المشاجرات الکلامیة بین النبی واهل الکتاب لکن من البدیهی ان هذه المناوشات هی کانت بتبع الجدل مع الکفار، لان فی تلک المرحلة لم نری آیة توضح وتصرح بتعاون وتعاطف بین اهل الکتاب والکفار ضد نبی الاسلام. ماعدی کما اشرت سابقا لم توجد فی الآیات البدائیة من سورة البقرة حکم حول اهل الکتاب و ردة فعلهم أمام النبی واعماله وسلوکیاته فاذن من المعقول ان نتصور ان بعد تفشی شهرة النبی من منطقة شروق الاسلام و اشاعتها الی النواحی اخری وانعکاساتها، نزح الیهود والنصاری مرتبکین لمعرفة النبی ومقابلته الی نجد. ربما کان الیهود یفکروا باعداد سناریوهات آخری مثل ما نفذوه مع المسیح. فی حین ان الوجه الآخر من هذا التوجه والهجوم هو لان القرآن العظیم فی آیات عدیدة صرح ان فی التوراة والانجیل ذکرت بشری وعد ظهور الاسلام و بعثة النبی الاکرم.

وَإِنَّهُ لَتَنزِیلُ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿١٩٢﴾ نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِینُ ﴿١٩٣﴾ عَلَىٰ قَلْبِکَ لِتَکُونَ مِنَ الْمُنذِرِینَ ﴿١٩٤﴾ بِلِسَانٍ عَرَبِیٍّ مُّبِینٍ ﴿١٩٥﴾ وَإِنَّهُ لَفِی زُبُرِ الْأَوَّلِینَ ﴿١٩٦﴾ أَوَلَمْ یَکُن لَّهُمْ آیَةً أَن یَعْلَمَهُ عُلَمَاءُ بَنِی إِسْرَائِیلَ ﴿١٩٧﴾(الشعراء)

نشیر تالیا الی آیات اکثر حتی یتبین ان الیهود والنصاری اتخذوا اسالیبا مختلفة فی تعاملهم مع النبی فجماعة منهم بمجرد معرفتهم بکلام الله، عرفوا انها تعادل الدلالات والاوصاف والتکهنات فی التوراة والانجیل فآمنوا وعدد آخر من ضمن مرتزقین الکنیسة والدیر وصلوا الی المحاجة مع النبی والاسلام الی حد توسلوا الی انکار وحدانیة الرب.

یُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ وَیَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنکَرِ وَیُسَارِعُونَ فِی الْخَیْرَاتِ وَأُولَٰئِکَ مِنَ الصَّالِحِینَ ﴿١١٤﴾(آل عمران)

تمت دعوة اهل الکتاب الی التعالیم واعدادات الاسلام الجدیدة والفاتهم الی استماع آیات القرآن من قبل النبی وبهدایة الهیة ببطء و وفق محسبات واضحة. علی الارجح ان المواجهات وقعت حین اجتاز النبی الاکرم النفی والحیرة، لان حین یتکلم القرأن العظیم عن العلاقات بین النبی والکفار، او قبلها فی بدایة البعثة، لم نجد دلالة تشیر علی وحدة التعبیر والعمل بین الکفار واهل الکتاب وبدلالة صغیرة نثق ان مواجهة النبی مع اهل الکتاب لم تحدث فی بدایة الابلاغ، لان بلاشک فی ذلک الزمن لم یکن للنبی قوة حتی یحرض الیهود والنصاری الی مقابلته. لربما لم یأخذوا دعوة رسول الله علی محمل الجد من البدایة لکن وبما ان نعرف ان ظهور النبی وشروق الاسلام ذکر فی التوراة والانجیل، اذن اهل الکتاب یجب ان بطلیعة البعثة وبنزول اول الآیات ظهروا ردة فعلهم الایجابیة اوالسلبیة تجاهه، ولان لم یذکر القران اتخاذ موقفا من قبلهم منذ البدایة، فأذن یستنتج المؤرخ ان حضور الیهود والنصاری کسکان اصیلین فی البیئة الاولیة لنمو ااسلام وتبلیغه وخاصة فی مکة لم یکن بامر بداهی، ولم تکن هناک مستندات ملفتة للنظر وملحوظة وواضحة فی معاینات التاریخ واشارات القرآن، کما ان لم نجد کلاما فی القران المجید حول المواجهة مع اهل الکتاب قبل خروج النبی من مکة.

قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَیْنَا وَمَا أُنزِلَ إِلَىٰ إِبْرَاهِیمَ وَإِسْمَاعِیلَ وَإِسْحَاقَ وَیَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِیَ مُوسَىٰ وَعِیسَىٰ وَمَا أُوتِیَ النَّبِیُّونَ مِن رَّبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَیْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ﴿١٣٦﴾ فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ مَا آمَنتُم بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوا ۖ وَّإِن تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا هُمْ فِی شِقَاقٍ ۖ فَسَیَکْفِیکَهُمُ اللَّهُ ۚ وَهُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ ﴿١٣٧﴾(البقره)

هذا الخطاب الذی یخاطب به جماعة ولیس فردا فی بدایة آیة 36 من سورة البقرة الذی یختلف مع الخطابات المنفردة والمعمولة التی یخاطب بها النبی، یدل بوضوح ان اول سجالات کلامیة وجدلیة مع اهل الکتاب، اذی تبدوا جذابة وموثوقة، کانت جماعیة وتمت بعد ما تشکلت جماعات من المؤمنین، و لهذا یخاطب الله فی بدایة الآیة "قولوا" و لیس "قل " .هذا الامر الذی لم یکن بکثیر فی القرآن یبین من جهة اخری ان المواجهات البدائیة بین النبی و اهل الکتاب حدثت بعد خروجه من مکة و حین کان النبی قائدا دینیا و اجتماعیا بمجموعة من اتباع.

اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ ﴿٢﴾ نَزَّلَ عَلَیْکَ الْکِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَیْنَ یَدَیْهِ وَأَنزَلَ التَّوْرَاةَ وَالْإِنجِیلَ ﴿٣﴾(آل عمران)

وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَیْنَ یَدَیَّ مِنَ التَّوْرَاةِ وَلِأُحِلَّ لَکُم بَعْضَ الَّذِی حُرِّمَ عَلَیْکُمْ ۚ وَجِئْتُکُم بِآیَةٍ مِّن رَّبِّکُمْ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِیعُونِ ﴿٥٠﴾ إِنَّ اللَّهَ رَبِّی وَرَبُّکُمْ فَاعْبُدُوهُ ۗ هَٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِیمٌ ﴿٥١﴾(آل عمران)

تتضمن هذه الآیات الدعوة الی عبادة الله وحده عن لسان النبی عیسی، وفی المجمل تلفت النظر علی ان القرآن مثل التوراة و الانجیل منزل من الله، و تذکر بان رب بنی اسرائیل و رب النصاری هو رب نفسه. هذه الآیة ایضا باعتبارها تقدیم هدیة من قبل الله تحل بعض المحرمات الذی سبق ذکرها. وهی تسهیلات فی اختیار الطعام الحلال و الحرام الذی فی التوراة معینة ومحددة الحرام من الحلال انه عمل شاق من المظاهر الذی رافقت ظهور النبی عیسی و نبی الاسلام و خاصه فی الاسلام هی الحریة فی أکل الطعام.

الَّذِینَ یَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِیَّ الْأُمِّیَّ الَّذِی یَجِدُونَهُ مَکْتُوبًا عِندَهُمْ فِی التَّوْرَاةِ وَالْإِنجِیلِ یَأْمُرُهُم بِالْمَعْرُوفِ وَیَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنکَرِ وَیُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّبَاتِ وَیُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الْخَبَائِثَ وَیَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِی کَانَتْ عَلَیْهِمْ ۚ فَالَّذِینَ آمَنُوا بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِی أُنزِلَ مَعَهُ ۙ أُولَٰئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿١٥٧﴾ قُلْ یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنِّی رَسُولُ اللَّهِ إِلَیْکُمْ جَمِیعًا الَّذِی لَهُ مُلْکُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ یُحْیِی وَیُمِیتُ ۖ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ النَّبِیِّ الْأُمِّیِّ الَّذِی یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَکَلِمَاتِهِ وَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ ﴿١٥٨﴾(الاعراف)

هذه الآیة تکرر وصایا المسیح فی زمان ظهوره و هی اصرح و اصدق و اسلم دعوة من قبل الله الی تابعین التوراة و الانجیل لمتابعتهم لنبی الاسلام و الذی تذکر مرة اخری ان اسم رسول الله ذکر فی کتبهم. تعبر الآیة ان رسول الله لم یکن یأتی لیرفض الکتب السابقة بل جاء لاتمام و اکمال نعم الله علی عباده و یوعد ان متابعته هی الوصول الی الهدایة.

یَا أَهْلَ الْکِتَابِ قَدْ جَاءَکُمْ رَسُولُنَا یُبَیِّنُ لَکُمْ کَثِیرًا مِّمَّا کُنتُمْ تُخْفُونَ مِنَ الْکِتَابِ وَیَعْفُو عَن کَثِیرٍ ۚ قَدْ جَاءَکُم مِّنَ اللَّهِ نُورٌ وَکِتَابٌ مُّبِینٌ ﴿١٥﴾ یَهْدِی بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهُ سُبُلَ السَّلَامِ وَیُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَیَهْدِیهِمْ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ ﴿١٦﴾(المائده)

توجد فی القرآن الکریم خزینة کبیرة من هذه الآیات المأمونة و جاذبة لقلوب و عقول اشخاص عاشوا بعقلانیة و ایمان بالله و بهدف توسیع العطوفة و الرافة و العقلیة و الکمال. هذة الآیات هی حکایة واضحة علی ان الله استخدم لغة فاخرة و شاخصة لالفات نظر الربانیون الیهود و الرهبان المسیحیین، ودعی اهل الکتاب بفصاحة و تلطف ان یفکروا بالزام تطور معتقداتهم علی اساس المشترکات و قبول وحدانیة الله و طاعته و یتعاونوا مع المسلمین علی هذا الاساس و یوسعوا معرفة الله و التوحید.

 

 

 





Previous

List

Next




 

نظرات (0)
نام :
ایمیل : [پنهان میماند]
وب/وبلاگ :
تحلیل آمار سایت و وبلاگ