rel="SHORTCUT ICON">
وبلاگ icon
X
تبلیغات
رایتل

ستارگان دروغ و خیانت

   

پشت پرده گردانندگان فرقه های مذهبی،گروه های سیاسی- اجتماعی


تورات و انجیل؛ از وحی منزل الهی و هدایتگر تا انسان نوشته ضلالت 


قرآن؛ تنها راهنمای هدایت،سعادت و تنها کتاب معتبر آسمانی حال حاضر 


فرهنگ و تمدن ایران: دروغ های باستان شناسان و مورخان خارجی


فرهنگ و تمدن بشری ؛ بازیچه ی دست مثلا روشنفکران بین المللی 


هویت ایرانی؛ تمسخر هویت هموطنان توسط بی وطنان بی هویت 


پوریم؛پاشنه آشیل توطئه های جهانی، شاه کلید سوالات بی پاسخ انسانی 


سیاست، حربه پشت پرده مزدوران خبیث برای دکوربندی دموکراتیک تبلیغی 


مسایل متفرقه تاریخ و فرهنگ و ادب و سیاست ایران و مذاهب و ادیان   به همراه مطالب خاص تازه واردان و نخستین بازدید کنندگان

 


______________________________________________________________


   اسلام و شمشیر   ترکی و فارسی   قلم و نگارش کتیبه بیستون   حمله اعراب  آنوسی خاخام  دانشگاه شیکاگو

______________________________________________________________


الاسلام و السیف 13

 

الاسلام و السیف 13

1389/08/25 الساعه 12:57 ب.ظ

ادخل الی اصعب واطول قسم من هذ ا البحث واستدعی الله العنایة والعون حتی استطیع من اداء واجبی وهی فحص مجموعة خطابات جاءت فی القرآن الکریم حول الیهود والنصاری واهل الکتاب، حتی اتابع طریقة واسلوب وحصیلة المحاربة الثقافیة بین نبی الاسلام واهل الکتاب السابقین. بحث الآیات الخاصة بهذا الموضوع سوی من معرفتها للتاریخ والقضایا ومراتب الصعود والهبوط فی العلاقات الاجتماعیة والعقائدیة فی بدایة الاسلام، فانها من اصدق الطرق لدلالتنا علی الترتیب الزمنی العقلانی لنزول السور والآیات القرآنیة، وفی النهایة بمعرفة هیئة اهل الکتاب وظلهم فی القرآن الکریم ندخل الی اساس کیفیة التقابل مع التدمیر الذی قام بها الیهود والنصاری فی بدایة شروق الاسلام ونتعرف علی حصة من اکثر الاعمال تاثیرا وتخریبا ای تزویر المستندات المکتوبة التی تتناول فترة حیاة النبی. یتناول هذا البحث فی البدایة معرفة هویة قوم الیهود وینظر من زاویة جدیدة الی ظهورهم باعتبارهم قوم وایضا اقدم دین سماوی فی تاریخ حضارة الانسان. هذه الزاویة لیست وسیعة ولم یعبرها الکثیر.

وَإِذْ نَجَّیْنَاکُم مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ یَسُومُونَکُمْ سُوءَ الْعَذَابِ یُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَکُمْ وَیَسْتَحْیُونَ نِسَاءَکُمْ ۚ وَفِی ذَٰلِکُم بَلَاءٌ مِّن رَّبِّکُمْ عَظِیمٌ ﴿٤٩﴾ وَإِذْ فَرَقْنَا بِکُمُ الْبَحْرَ فَأَنجَیْنَاکُمْ وَأَغْرَقْنَا آلَ فِرْعَوْنَ وَأَنتُمْ تَنظُرُونَ ﴿٥٠﴾(البقرة)

هذه حکایة خروج اناس من مصر بزعامة نبی الله موسی الذی تکلف بنجاة هؤلاء الناس من ظلم الفراعنة، یتسائل المؤرخ ان هؤلاء الناس الذی بدلالة کیفیة النظرة الیهم والتعامل السیاسی والاجتماعی معهم یبین انهم قبطیین ولیسوا من شعب مصر الاصیلین ینتمون الی ای قوم، وکانوا یتابعوا ای دین قبل رسالة النبی موسی؟ لا یستطیع ان نتحدث عن الیهودیة باعتبارها دین ولها اتباع قبل نزول الاوامر العشرة ونزول کتاب التوراة الذی تم هذا الامر فی الصحراء وبعد الخروج من مصر، بعبارة اخری ان النبی موسی لم یخلص الیهود من ظلم فرعون، انما تزعم جماعة فی خروجهم من مصر، الذی اصبحت یهود بعد قبولهم التعالیم الالهیة فی التوراة والعمل بالاوامر العشرة!

وَآتَیْنَا مُوسَى الْکِتَابَ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِبَنِی إِسْرَائِیلَ أَلا تَتَّخِذُوا مِنْ دُونِی وَکِیلا (٢)اسراء

اذن کان نزول الکتاب الی موسی هی بدایة لهدایة بنی اسرائیل الی عبادة الله، الذی تقول الایة  کانوا یتخذوا غیر الله لامورهم ویعتبروه الها. هذا البیان الالهی بما انه یلوح بعبادة الاصنام لهذا القوم قبل هدایة التوراة لکنه لم یتضمن معرفة لغة وعنصر وانتماء قومی لهؤلاء المظلومین بظلم فرعون، وان قبلنا ان الیهود من اخلاف ابراهیم ویعقوب کما یزعموا، فارتکبنا خطأ کبیر بهذا القبول لان القرآن الصادق یرفض هذا الانتساب بشدة واصرار.

یَا أَهْلَ الْکِتَابِ لِمَ تُحَاجُّونَ فِی إِبْرَاهِیمَ وَمَا أُنزِلَتِ التَّوْرَاةُ وَالْإِنجِیلُ إِلَّا مِن بَعْدِهِ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿٦٥﴾ هَا أَنتُمْ هَٰؤُلَاءِ حَاجَجْتُمْ فِیمَا لَکُم بِهِ عِلْمٌ فَلِمَ تُحَاجُّونَ فِیمَا لَیْسَ لَکُم بِهِ عِلْمٌ ۚ وَاللَّهُ یَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ﴿٦٦﴾ مَا کَانَ إِبْرَاهِیمُ یَهُودِیًّا وَلَا نَصْرَانِیًّا وَلَٰکِن کَانَ حَنِیفًا مُّسْلِمًا وَمَا کَانَ مِنَ الْمُشْرِکِینَ ﴿٦٧﴾(آل عمران)

فی هذه الایة تتبادل المحاجة والمزاعم بین رسول الله وحاخامات وقسیسین الجزیرة العربیة بصورة حیویة ویکشف الغطاء عن مرحلة من الحوار بین الادیان فی زمان حیاة رسول الله. لم یفید ای مجمل وتوسل اخر امام هذا النص الصریح والمتین لله فی القرآن الکریم. یرفض القرآن الفصیح والمجید بشدة انتساب وتعلق ابراهیم بغیر المسلمین و یتجاوز ایضا هذا ویعرف اسرة ابراهیم واحفاده واخلافه مسلمین وغیر یهودیین وغیر نصرانیین:

وَإِذْ جَعَلْنَا الْبَیْتَ مَثَابَةً لِلنَّاسِ وَأَمْنًا وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِیمَ مُصَلًّى وَعَهِدْنَا إِلَى إِبْرَاهِیمَ وَإِسْمَاعِیلَ أَنْ طَهِّرَا بَیْتِیَ لِلطَّائِفِینَ وَالْعَاکِفِینَ وَالرُّکَّعِ السُّجُودِ (١٢٥)وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا بَلَدًا آمِنًا وَارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرَاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ قَالَ وَمَنْ کَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِیلا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلَى عَذَابِ النَّارِ وَبِئْسَ الْمَصِیرُ (١٢٦)بقره

لاریب ان الله یقصد من ذکر البیت فی الایات الفوق الکعبة المعروفة فی مدینة مکة لان الله یوضح هذا بوضوح:

قُلْ صَدَقَ اللَّهُ ۗ فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْرَاهِیمَ حَنِیفًا وَمَا کَانَ مِنَ الْمُشْرِکِینَ ﴿٩٥﴾ إِنَّ أَوَّلَ بَیْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِی بِبَکَّةَ مُبَارَکًا وَهُدًى لِّلْعَالَمِینَ ﴿٩٦﴾ فِیهِ آیَاتٌ بَیِّنَاتٌ مَّقَامُ إِبْرَاهِیمَ ۖ وَمَن دَخَلَهُ کَانَ آمِنًا ۗ وَلِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَیْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَیْهِ سَبِیلًا ۚ وَمَن کَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِیٌّ عَنِ الْعَالَمِینَ ﴿٩٧﴾(آل عمران)

من الواضح ان رسالة ابراهیم لم تکن فی مکة فقط بل تمت فی فترة قبل ظهور موسی ودین الیهود، کما ان ابناء ابراهیم واحفاده التزموا بالبقاء علی الاسلام فی فترة قبل ظهور دین الیهود. واذا قبلنا ان ابناء ابراهیم هم الذین اسسوا اساس الیهودیة وفق ماتقول روایات الیهود فی التوراة نواجه عدة غموض وتناقضات: الاول ان نعتبر هذا القوم المظلومون وموسی نفسه من اخلاف ابراهیم والذی لم توجد لاثبات هذا الزعم ای مستندات قرآنیة؛ والثانی ان افترضنا هذا الاحتمال فأذن اخلاف ابراهیم الذین اهملوا التزامهم الابدی بقبول الاسلام  یصبحوا کفار کما ساذکر فی البحوث الاتیة، والطریق الاخیر لازالة الغموض ان نعتبر دین الیهود المندرج فی التوراة المنزل وهدایاته وتعالیمه وتکالیفه الانسانیة یعادل الاسلام، ولو ان هذا التأکید مسطور فی القرآن المبین لکن لیس بوضوح، لکن لان الیهود کما یصرح القرآن اخفوا اقساما من التوراة، فأذن یستحیل الوصول الی الیقین فی هذا المحال فی المرحلة الراهنة. وان التوراة بمعنی المنزل هو الکتاب الذی یتم نزوله فی نهایة حیاة النبی موسی، والکتب التی جاءت والتحقت بالتوراة کما یبین من اسماء کتابها عزراء واشعیاء ودانیال واستر وغیرهم هی روایات تاریخیة عن قوم الیهود کتبت بعد رحلة النبی موسی، والذی منطبقة تماما مع المستجدات الاثریة الحدیثة فی الشرق الاوسط وهی قابلة للاستناد بشکل لایصدق.

وَوَصَّىٰ بِهَا إِبْرَاهِیمُ بَنِیهِ وَیَعْقُوبُ یَا بَنِیَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَىٰ لَکُمُ الدِّینَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿١٣٢﴾ أَمْ کُنتُمْ شُهَدَاءَ إِذْ حَضَرَ یَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قَالَ لِبَنِیهِ مَا تَعْبُدُونَ مِن بَعْدِی قَالُوا نَعْبُدُ إِلَٰهَکَ وَإِلَٰهَ آبَائِکَ إِبْرَاهِیمَ وَإِسْمَاعِیلَ وَإِسْحَاقَ إِلَٰهًا وَاحِدًا وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ﴿١٣٣﴾(البقرة)

یخاطب الله الیهود والنصاری فی هذه الایات الممزوجة بقلیل من المرارة، والذی عرفوا ادیانهم ومعتقداتهم بانها استمرار توحید ابراهیم فی زمان شروق الاسلام. یرفض القرآن فی هذه الآیات وآیات عدیدة اخری هذه المزاعم ویعتبر المسلمین وحدهم المستمرین بدین ابراهیم الحنیف ومبلغین صادقین لدین الوحدانیة، حین انتهی من ذکر خلفیة هذا الجدل بین اهل الکتاب ونبی الله فی هذا الکتاب، یبین حینها بشکل واضح ان ماهی اهم اسباب الخلاف بین المسلمین واهل الکتاب، وسنکشف ان اساس خلافاتهم کانت حول الواحدانیة الالهیة ولم یختلفوا علی کیفیة اقامة المراسیم والمناسک وکیفیة العبادات وشکل بناء الکنائس والمساجد، وجهة القبلة وحمد الله وغیرها.

وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ ۚ فَأَیْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِیمٌ ﴿١١٥﴾ وَقَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا ۗ سُبْحَانَهُ ۖ بَل لَّهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ کُلٌّ لَّهُ قَانِتُونَ ﴿١١٦﴾(البقرة)

تکفی هاتین الایتین لاثبات هذا الموضوع ان تنوع المظاهر والمناسک الدینیة وحتی الدوران فی القبلة لم تکن الاساس وهاجس الله تعالی فی خصوص اهل الکتاب کما ثبت فی القرآن الصدیق والکریم، وساذکر بالتفصیل ان القضیة الرئیسیة کانت ابتعاد الیهود والنصاری عن التعالیم الاصیلة والوحدانیة فی التوراة والانجیل ودعوتهم الی التثنیة والتثلیث والشرک والکفر.

وَمِنَ الَّذِینَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَى أَخَذْنَا مِیثَاقَهُمْ فَنَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُکِّرُوا بِهِ فَأَغْرَیْنَا بَیْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَةِ وَسَوْفَ یُنَبِّئُهُمُ اللَّهُ بِمَا کَانُوا یَصْنَعُونَ (١٤)مائدة

وَإِذْ أَخَذْنَا مِیثَاقَ بَنِی إِسْرَائِیلَ لَا تَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ وَبِالْوَالِدَیْنِ إِحْسَانًا وَذِی الْقُرْبَىٰ وَالْیَتَامَىٰ وَالْمَسَاکِینِ وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَأَقِیمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّکَاةَ ثُمَّ تَوَلَّیْتُمْ إِلَّا قَلِیلًا مِّنکُمْ وَأَنتُم مُّعْرِضُونَ ﴿٨٣﴾(البقرة)

الاوامر الاساسیة التی وضعت اصول الادیان علیها هی: عبادة الله وحده، ومراعاة نظام الحیاة الجماعیة. یذکر الله فی الآیات ان بنی اسرائیل والنصاری لم یکونوا یتبعوا اوامر الله بصورة کاملة، ویذکر ان الرسالة وبعثة النبی الاکرم کانت بهدف اصلاح ما انحرفوا منه وتقدیم دین کامل حیث یهدیهم بنوره.

یَا أَهْلَ الْکِتَابِ قَدْ جَاءَکُمْ رَسُولُنَا یُبَیِّنُ لَکُمْ کَثِیرًا مِّمَّا کُنتُمْ تُخْفُونَ مِنَ الْکِتَابِ وَیَعْفُو عَن کَثِیرٍ ۚ قَدْ جَاءَکُم مِّنَ اللَّهِ نُورٌ وَکِتَابٌ مُّبِینٌ ﴿١٥﴾ یَهْدِی بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهُ سُبُلَ السَّلَامِ وَیُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَیَهْدِیهِمْ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ ﴿١٦﴾(المائدة)

یَا أَهْلَ الْکِتَابِ قَدْ جَاءَکُمْ رَسُولُنَا یُبَیِّنُ لَکُمْ عَلَىٰ فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ أَن تَقُولُوا مَا جَاءَنَا مِن بَشِیرٍ وَلَا نَذِیرٍ ۖ فَقَدْ جَاءَکُم بَشِیرٌ وَنَذِیرٌ ۗ وَاللَّهُ عَلَىٰ کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ﴿١٩﴾(المائدة)

هنا، اخرج عن الموضوع، وباعتماد علی الآیات الفوق، اری من الضروری ان اذکر موضوع غریب متناسی والذی له قیمة عظیمة فی بنیان معرفة الادیان علی اساس التوسل بالقرآن، ویشهد ان القرآن والتوراة والانجیل لم یتساوی، لم تستخدم لغة واحدة واوصاف واحدة لتعریف هذه الکتب ولو ان المترجمین لم یعتنوا باشارات القرآن الدقیقة حول الانتباه الی هذا الاختلاف، وای مکان جاءت فیه کلمة الکتاب ترجموها بکتاب الله، ربما متعمدین ولخبط البحث، لکن القرآن اینما اشار مباشرتا اوغیر مباشرتا الی التوراة والانجیل الذی کان فی حوزة قادة الیهود والنصاری، فی عهد رسول الله بالالحاح وتعمد لم یسمی هذه الکتب سماویة ولم یوصفها بترکیب "کتاب الله" الذی وصف به القرآن.

وَلَقَدْ آتَیْنَا مُوسَى الْکِتَابَ فَلَا تَکُن فِی مِرْیَةٍ مِّن لِّقَائِهِ ۖ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِّبَنِی إِسْرَائِیلَ ﴿٢٣﴾(السجدة)

وَلَقَدْ آتَیْنَا مُوسَى الْهُدَىٰ وَأَوْرَثْنَا بَنِی إِسْرَائِیلَ الْکِتَابَ ﴿٥٣﴾ هُدًى وَذِکْرَىٰ لِأُولِی الْأَلْبَابِ ﴿٥٤﴾(غافر)

یشهد هذا البیان الواضح علی ان الکتاب الذی انزل علی بنی اسرائیل هو کتاب سماوی الهی. المفاهیم الاخری التی یذکرها الله فی القرآن المجید باسم التوراة والانجیل التالیة، ای الکتب التی یستند بها الیهود والنصاری فی محاجتهم ومواجهتهم مع القرآن و رسالة النبی الکریم، تفتح اذان واعین ذوالالباب علی الظرایف الصادقة للقرآن والبیان والتبین والتظاهر، ویعلمنا ان لانتعامل مع هذا النص العظیم والمتین وفق تکهناتنا ورغباتنا، وان کنا ناوین الغوص فی هذا المحیط الفصاحة والعقلانیة والتعالیم الممیزة یجب ان نتعلم فی البدایة الغوص والانغماس فی المیاة العمیقة لهذا المحیط الهادیء حتی لانذهب عالمین او جاهلین الی مستنقع التأویل والتصورات العنصریة غیر المهذبة.

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِینَ أُوتُوا نَصِیبًا مِّنَ الْکِتَابِ یُدْعَوْنَ إِلَىٰ کِتَابِ اللَّهِ لِیَحْکُمَ بَیْنَهُمْ ثُمَّ یَتَوَلَّىٰ فَرِیقٌ مِّنْهُمْ وَهُم مُّعْرِضُونَ ﴿٢٣﴾ ذَٰلِکَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَن تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَیَّامًا مَّعْدُودَاتٍ ۖ وَغَرَّهُمْ فِی دِینِهِم مَّا کَانُوا یَفْتَرُونَ ﴿٢٤﴾(آل عمران)

تکشف هذا الایة ایضاً الغطاء عن مرحلة اخری من الحوار بین الادیان فی زمان النبی وتبین ان درجات ومراتب هذه الصفقات الکلامیة کیف تطورت وتجاوزت ای مراحل.

و النقطة التی یجب نتعلم منها ان اصرار الله فی عدم انتساب التوراة والانجیل الیه والی بیانه، ینحصر حیثما یکون الحدیث عن التوراة والانجیل الذی یقبلها الیهود والنصاری فی زمن شروق الاسلام. ولیس التوراة والانجیل الذی انزلها الله فی زمن ظهور ادیان الیهودیة والنصرانیة.

وَلَمَّا جَاءَهُمْ رَسُولٌ مِّنْ عِندِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِیقٌ مِّنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ کِتَابَ اللَّهِ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ کَأَنَّهُمْ لَا یَعْلَمُونَ ﴿١٠١﴾(البقرة)

إِنَّا أَنزَلْنَا التَّوْرَاةَ فِیهَا هُدًى وَنُورٌ ۚ یَحْکُمُ بِهَا النَّبِیُّونَ الَّذِینَ أَسْلَمُوا لِلَّذِینَ هَادُوا وَالرَّبَّانِیُّونَ وَالْأَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوا مِن کِتَابِ اللَّهِ وَکَانُوا عَلَیْهِ شُهَدَاءَ ۚ فَلَا تَخْشَوُا النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلَا تَشْتَرُوا بِآیَاتِی ثَمَنًا قَلِیلًا ۚ وَمَن لَّمْ یَحْکُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُولَٰئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ ﴿٤٤﴾(المائدة)

فاذن من الواضح ان الله یذکر التوراة والانجیل فی القرآن المبین بنوعین من التسمیة :"کتاب الله"، حین یتحدث عن النص المنزل و اول ما نزل الکتاب. ومجرد کتاب دون انتسابه الی الله حین یتحدث الیهود والنصاری عن الکتاب الذی کان بین ایدیهم فی ایام رسالة النبی. وهذا یبین ان التوراة والانجیل فی زمان رسول الله بعد اختفاء قسم منها بواسطة احبار و رهبان مثلما نراه الیوم وتقبله الکنائس لیس له اعتبار سماوی، کما ان ساوضح فی البحوث التالیة بمدد دلالات القرآنیه، ان الیهود والنصاری اخفوا ای قسم من التوراة والانجیل ولماذا وبای هدف اخفوها، وفی ای مرحلة وکیف کان انعکاس القرآن امام سعیهم لانحراف فی فهم التحولات اللازمة لفترتهم وعصرهم؟

اذکر ان هذا موضوع واسع و فسیح، یتعارض ویتغایر مع الاملاءات التی تبحث منذ الف عام فی القرآن الکریم عن ناسخ ومنسوخ وتغییر و تحویل فیه، وهناک اشخاص یمهدون الارضیة لکی یقولوا ان کتاب الله مغشوش ومتغایر، کما انهم یزعموا ان الاوامر الالهیة فی تعالیم ادیان الیهود والنصرانیة والاسلام لیست متشابهة ومتساویة ویتمتمون خفیة وعلنیا ان الله دعی عباده الی التفرق والتقابل والصدامات المذهبیة. یتناول بحثی محاربة هذه المبادی والمسئولین عن هذه الدعایات حتی یتبین ان کل من التوراة والانجیل الاولیة قبل تحویلها والقرآن المجید، لم تهدف فی خطوطها الرئیسیة سوی هدایة العباد بشکل متوازن کما اننا لم نری فی القرآن الفصیح امرین متغایرین وتکلیفین متضادین، وهذه الاستنتاجات یعدها الذین ناوین علی ضلالة الانسان من الصراط المستقیم بهدف تبدیله الی آلیات لاستغلاله الدنیوی. اذن نعود الی اعادة النظر فی معرفة القوم الذی هربوا من ظلم فرعون مصر بالهدایة الالهیة. دعوا فی صحراء سینا الی دین الیهود وکتاب التوراة وفی الاحوال الراهنة نعرفهم تابعین لدیانة الیهودیة التی یعرفهم الله فی قرآنه بالمنحرفین من الاوامر الاولیة والتوراة الاصلی.

 

 

 

 




Previous

List

Next





نظرات (0)
نام :
ایمیل : [پنهان میماند]
وب/وبلاگ :
تحلیل آمار سایت و وبلاگ